Dzień dziesiąty - 17 kwietnia 2026

 Tak jak i w poprzednie dni, po Mszy św. i śniadaniu udajemy się na zwiedzanie Paryża. Najpierw kierujemy swoje kroki do Bazyliki Saint‑Denis, jest to kolebka gotyku i nekropolia królów Francji, jedno z najważniejszych miejsc w historii Francji i Europy. To tutaj narodziła się architektura gotycka, a przez ponad tysiąc lat chowano niemal wszystkich francuskich monarchów. Patronem bazyliki jest św. Dionizy, pierwszy biskup Paryża, ścięty w III w. na Montmartre. Według tradycji przeszedł z odciętą głową kilka kilometrów aż do miejsca swojego pochówku — dzisiejszego Saint‑Denis. Jest to największa królewska nekropolia we Francji. Spoczywają tu niemal wszyscy monarchowie od Chlodwiga I po Ludwika XVI (z kilkoma wyjątkami). Wewnątrz znajdują się dziesiątki gotyckich i renesansowych nagrobków, w tym Dagoberta I, Katarzyny Medycejskiej, Henryka II, Franciszka I. Podczas rewolucji francuskiej świątynia została zdewastowana i sprofanowana. Groby królewskie zostały otworzone, a szczątki monarchów wrzucono do dwóch masowych grobów. Szczątki Ludwika XVI i Marii Antoniny odnaleziono i przeniesiono tu dopiero w XIX w.


 
W bazylice spotkaliśmy kilka grup wycieczkowych, zapewne byli to uczniowie szkół, którzy przybyli na żywą lekcję historii. Dzieci siedziały na podłodze i z wielką uwagą słuchały nauczyciela/przewodnika, a sporo z nich robiło notatki w notesikach. Inne brały udział w warsztatach, w specjalnych pomieszczeniach na zewnątrz bazyliki. 
Z Bazyliki Saint‑Denis metrem dotarliśmy w pobliże muzeum, które w dniu dzisiejszym chcieliśmy zwiedzić. Musée de Cluny (Musée National du Moyen Âge) to najważniejsze muzeum średniowiecza we Francji, położone w centrum Dzielnicy Łacińskiej. Założone w 1843 r., jest jednym z największych muzeów średniowiecza na świecie. Naszą uwagę zwróciły jednorożce na gobelinach "Dama z jednorożcem" pochodzących z XV w., będące ikoną tego muzeum (a wydawałoby się, że jednorożec to bohater współczesnych bajek dla dzieci 😁). Jednorożce są tam nie dlatego, że średniowiecze „wierzyło w bajki”, ale dlatego, że jednorożec był jednym z najgłębszych symboli duchowych epoki - czystości, prawdy, miłości, przemiany i wewnętrznej wolności. Oprócz gobelinów w muzeum obejrzeliśmy także m.in. witraże, rzeźby (w tym oryginalne figury z Galerii Królów katedry Notre-Dame) oraz antyczne rzymskie łaźnie. W zbiorach muzeum znajdują się również rzeźby, iluminowane manuskrypty, złotnictwo, witraże, biżuteria, przedmioty codziennego użytku.

Kolejnym miejscem, które odwiedziliśmy był Panteon (Panthéon). Jest to neoklasycystyczne mauzoleum narodowe Francji, położone w samym sercu Dzielnicy Łacińskiej, na Wzgórzu Świętej Genowefy. Powstał jako kościół ku czci św. Genowefy, patronki Paryża, a dziś jest miejscem spoczynku największych francuskich (ale nie tylko) postaci. Są tam pochowani m.in. Victor Hugo – autor "Nędzników", Voltaire i Jean‑Jacques Rousseau – filozofowie Oświecenia, Émile Zola – pisarz, Louis Braille – twórca alfabetu Braille’a.

My odszukaliśmy miejsce pochówku naszej noblistki - Marii Curie-Skłodowskiej 
Atrakcją Panteonu jest wahadło Foucaulta - słynny eksperyment Léona Foucaulta z 1851 r., który w prosty sposób pokazuje obrót Ziemi.

Charakterystycznym elementem krajobrazu Paryża jest złota kopuła Pałacu Inwalidów (Les Invalides), który też mogliśmy zwiedzić. Ten ogromny kompleks z XVII wieku, zbudowany przez Ludwika XIV jako szpital, dom opieki i miejsce życia dla weteranów wojennych, dzisiaj pełni funkcję mauzoleum (jest tu monumentalny grobowiec Napoleona), muzeum wojskowego, miejsca pamięci narodowej i kościoła królewskiego z jedną z najpiękniejszych kopuł w Europie.


Ostatnim punktem na mapie Paryża przewidzianym na dzień dzisiejszy był Luk Triumfalny. Co prawda już tam byliśmy, ale tym razem postanowiliśmy (w mniejszej grupie) dostać się na taras widokowy, pokonując 284 kręte schody. Było warto, bo widoki z góry były wspaniałe!













Brak komentarzy:

Prześlij komentarz